Podwyższony poziom VIII i D-dimerów w osoczu jako predyktory słabych wyników zakrzepicy u dzieci ad

Wśród dorosłych z pierwszymi epizodami zakrzepowo-zatorowymi stwierdzono, że poziomy czynnika VIII powyżej 90. percentyla trzy miesiące po zakończeniu leczenia przeciwzakrzepowego zwiększają ryzyko nawrotu o współczynnik prawie siedmiu, 6 i poziomów D-dimerów większych niż 500 ng na mililitr w trzy miesiące dowiodły, że ponad dwukrotnie zwiększają ryzyko.7 Chcieliśmy ustalić, czy podwyższone poziomy czynnika VIII i D-dimeru w momencie rozpoznania ostrych epizodów zakrzepowych i po trzech do sześciu miesiącach standardowej terapii przeciwzakrzepowej również przewidują słabe wyniki zakrzepica u dzieci. Metody
Pacjenci i projekt studiów
Ustanowienie rejestru trombofilii dziecięcej i ocena wyników zakrzepowych u dzieci zostały zatwierdzone przez Komisję Przeglądu Wielokrotnej Instytucji w Kolorado. Do tej analizy zakwalifikowano dzieci, zdefiniowane do celów niniejszego badania, jak te od urodzenia do 21 lat, z radiologicznie zdiagnozowanymi ostrymi zdarzeniami zakrzepowymi w Szpitalu Dziecięcym oraz w Państwach Górskich Regionalne Centrum Hemofilia i Zakrzepica od marca 1998 r. Do sierpnia 2003 r. . Badacze uzyskali pisemną, świadomą zgodę na udział pacjentów w badaniu, stosownie do potrzeb. Wszyscy pacjenci z zatorowością płucną lub zakrzepicą żył głębokich nieżyty cewnikiem otrzymywali leczenie przeciwzakrzepowe przez co najmniej trzy miesiące.8 Terapia była ukierunkowana na osiągnięcie następujących poziomów: dla niefrakcjonowanej heparyny, 0,2 do 0,7 jednostek aktywności anty-Xa na mililitr; dla heparyny o małej masie cząsteczkowej, 0,5 do 1,0 jednostek aktywności anty-Xa na mililitr; oraz dla warfaryny, międzynarodowy współczynnik znormalizowany (INR) od 2,0 do 3,0 (2,5 do 3,5 dla dzieci, które były pozytywne dla antykoagulanta toczniowego). Terapię trombolityczną stosowano również w diagnostyce u 5 dzieci. Kryterium wykluczenia było wrodzone niedobór białka C, białka S lub antytrombiny III; długotrwała terapia antykoagulacyjna lub profilaktyka w momencie rozpoznania zakrzepicy; oraz brak pomiaru czynnika VIII lub D-dimeru w momencie diagnozy. Grupę kontrolną do badań laboratoryjnych stanowiły 32 niepowiązane zdrowe dzieci (średni wiek, 12 lat, zakres od 2 miesięcy do 17 lat), które nie miały krewnego pierwszego stopnia z zakrzepicą lub krwawieniem.
Atraumatyczna venipuncture została przeprowadzona w momencie rozpoznania w celu kompleksowej trombofilii (tj. Nadkrzepliwości), zgodnie z zaleceniami podkomisji ds. Zakrzepicy okołoporodowej i pediatrycznej Międzynarodowego Towarzystwa Zakrzepicy i Hemostazy.9 Jeśli wyniki badań laboratoryjnych były nieprawidłowe, powtórzono testy po 3 miesiącach, 6 miesiącach i 12 miesiącach i latach później, w którym to czasie badacze pobrali tymczasową historię, przeprowadzili badanie fizykalne i ocenę zespołu pozakrzepowego i powtórzyli diagnostyczne badanie obrazowania radiologicznego, jeśli skrzeplina była obecna na poprzednie badania lub nowe objawy lub objawy rozwinęły się. Słaby wynik zakrzepowy został zdefiniowany jako obecność zakrzepicy resztkowej w ciągu trzech do sześciu miesięcy, nawracająca zakrzepica zatorowa w ciągu dwóch lat lub rozwój zespołu pozakrzepowego w okresie obserwacji.
Ocena wyników
Podczas powtórnego obrazowania, żylne zdarzenia zakrzepowo-zatorowe scharakteryzowano jako trwałe, gdy pozostałość skrzepu była widoczna
[podobne: zrosty po usunięciu macicy objawy, endometrioza miednicy mniejszej, zolaxa opinie ]
[przypisy: kolano budowa, kolka nerkowa objawy, kolka nerkowa icd 10 ]