Lumpektomia plus Tamoksyfen z lub bez napromieniania u kobiet w wieku 70 lat lub starszych z wczesnym rakiem piersi ad 6

Chociaż prawdą jest, że 99 procent grupy, która otrzymała tamoksyfen z napromienianiem, w porównaniu z 96 procentami grupy tamoksyfenów, nie było nawrotów lokalnych lub regionalnych w ciągu pięciu lat (P <0,001), znaczenie kliniczne tego bezwzględnego zmniejszenia o 3 procent należy uznać za krytyczny. Wcześniejsze badania sugerowały, że lumpektomia jest opcją po wznowieniu miejscowym, jeśli w początkowej terapii nie zastosowano napromieniania.19 Osiem z 14 kobiet z nawrotem piersi w grupie tamoksyfenu poddano terapii oszczędzającej. W grupie, u której zastosowano napromienianie plus tamoksyfen, obie kobiety z miejscowym nawrotem wymagały mastektomii. Nie było zauważalnej różnicy między grupami pod względem prawdopodobieństwa mastektomii po nawrocie.
Żadna z kobiet w grupie, której podawano tamoksyfen i napromienianie, nie miała nawrotu pachowego i nie było żadnych nawrotów pod pachą u 115 kobiet w grupie tamoksyfenu, u których wykonano cięcie pod pachą. W grupie 204 kobiet z tej grupy było tylko 2 kobiet z nawrotami osiowymi, które nie przeszły sekcji pachowej; w obu przypadkach skuteczna okazała się terapia ratunkowa z wycięciem pachowym. Te wyniki sugerują, że ocena pachowa (za pomocą cięcia lub biopsji węzła wartowniczego) ma niewielką wartość u kobiet w wieku 70 lat lub starszych, które otrzymują tamoksyfen w pierwszym stadium klinicznym, z rakiem piersi z receptorem estrogenu (wyjątkiem byłyby kobiety dla których chemioterapia rozważana jest na podstawie stanu pachowego).
Nie było istotnej różnicy w częstości występowania odległych nawrotów między obiema grupami leczenia. Według stanu na wrzesień 2003 r. Było tylko 14 odległych nawrotów, 7 w każdej grupie. Nie było również istotnej różnicy w przeżyciu między obiema grupami. Po medianie obserwacji trwającej pięć lat zmarło 107 kobiet. Należy podkreślić, że tylko sześć zgonów (6 procent wszystkich zgonów) było spowodowanych rakiem piersi, wzmacniając pogląd, że starsze kobiety umierają z przyczyn innych niż rak.
Chociaż napromieniowanie piersi jest stosunkowo dobrze tolerowane, nie jest bez negatywnych skutków. W tym badaniu bóle piersi oraz zwłóknienie lub zwichnięcie skóry były gorsze u kobiet po naświetlaniu piersi. Ponadto, lekarze uważali kosme- tię, obrzęk i kolor skóry gorszy u pacjentów, którzy otrzymywali napromienianie niż u kobiet, które nie otrzymały napromieniania, a kobiety, które otrzymały napromieniowanie, zgłosiły znacznie gorszą sztywność barku i ramienia. Wyniki te są zgodne z poprzednimi sprawozdaniami.20,21
Podsumowując, wśród kobiet w wieku 70 lat lub starszych, które mają wczesny rak piersi z dodatnim receptorem estrogenu, dodatek adjuwantowej radioterapii do tamoksyfenu nie zmniejsza znacząco częstości mastektomii w przypadku wznowy miejscowej, zwiększa przeżywalność lub zwiększa szybkość uwalniania się od odległych przerzutów. Z tych powodów sam tamoksyfen jest rozsądnym wyborem do leczenia adjuwantowego u takich kobiet. Pacjenci i ich lekarze powinni rozważyć nieznacznie zwiększone ryzyko wznowy miejscowej w stosunku do kosztów, niedogodności i niekorzystnych skutków napromieniowania. Wybór leczenia powinien uwzględniać potrzeby pacjenta. Obie opcje wydają się być odpowiednie dla kobiet w wieku 70 lat lub starszych, które mają kliniczny etap I, raki z receptorem estrogenu.
[więcej w: skurcze tężcowe, onkogeny, białaczka starcza ]
[podobne: kalafior wartości odżywcze, kalarepa kalorie, olx myślenice ]